In een tot de laatste stoel bezette Zuilenzaal van Felix Meritis gaf de school van klavierpedagoog en componist Michel Sogny op zaterdag 6 juni 2009 een verlaat Nederlands debuut. Met een korte frans gesproken introductie opende Sogny zelf zijn tweedaagse minifestival. Na de pauze was ook de componist Sogny te horen, in zijn contrastrijke compositie Entrevisions (uit 12 Pièces pour piano, uitgegeven bij Durand), maar zelf liet de meester het klavier onaangeraakt. Het is opmerkelijk dat de Frans-Hongaarse pedagoog, bewonderd door grootheden als Yehudi Menuhin en Georges Cziffra, niet eerder in Nederland verscheen. Inmiddels 25 jaar geleden richtte hij in Parijs zijn Académie Michel Sogny op, met een eigen pedagogisch systeem gericht op zelfexpressie en speelplezier. Een aantal van zijn leerlingen heeft zich inmiddels een internationale reputatie verworven.
Voor de openingsavond had Sogny de Georgische pianiste Elisso Bolkvadze uitgenodigd. Zij wierp zich hier op als boegbeeld van zijn pianomethode maar is reeds een gevestigd artiest die over de gehele wereld concerteerde en o.a. voor Sony opnam. Zij had om te beginnen de aan Haydn opgedragen Derde Pianosonate van Van Beethoven op het programma gezet. Aan jeugdig élan deed Bolkvadze het vroege meesterwerk niets tekort. Vooral ook in de tamelijk snel genomen buitendelen maakte spaarzaam pedaalgebruik dat haar krachtige aanslag de juiste spanning opriep. Dat Bolkvadze ook over pasteltinten beschikt bewees zij in het vierde Scherzo en de Polonaise Fantaisie van Chopin.
Maar de kroon op de avond zette de ruwe en vaak ironische poëzie van Sergej Prokofiev’s tweede sonate, met wiens muzikale wereld Bolkvadse duidelijk affiniteit bezit. Buiten was de duisternis ingevallen en de Zuilenzaal, waarvan de restauratie halverwege is blijven steken, werd nog maar spaarzaam verlicht. Een sfeervol besluit van een overtuigend Nederlands debuut en de eerste avond van het festival 'Michel Sogny Presenteert'. Het langdurig applaus en de staande ovatie na afloop waren beslist verdiend.
Alexandra Masaleva gaf op de tweede festivaldag zondag 7 juni acte de présence als voorbeeld van een vroegrijp talent. Zij is met 14 jaar nog in opleiding volgens de Méthode Sogny maar overweldigde haar publiek nu al met een enorme energie die bovendien uitstekend gedoseerd en efficiënt gericht was. In het programma dat naast pedagogische stukken van de hand van maestro Michel Sogny o.a. Mendelssohn, Liszt (Gnomenreigen), het tweede scherzo van Chopin, Prokofiev en een zeer interessant stuk van de hier vrij onbekende russische componist Rodion Chedrine bevatte bleek dat zij reeds beschikt over een grote dragende concerttoon, een fluwelen toucher in zachte passages, explosieve kracht in fortissimo's en bovenal over een authentieke muzikaliteit. Alvorens de delen van het recital te beginnen was de jonge pianiste steeds een half minuutje in opperste stilte in een soort meditatief concentratie moment ondergedompeld. Hoe effectief dit was bleek uit de bezieling van de noten, het was een genot om door zo'n jonge meester met dergelijk concentratievermogen onverbiddellijk de muziek ingezogen te worden. Het is duidelijk dat de Méthode Sogny de innerlijke muzikaliteit weet te mobiliseren waarbij de techniek om de visie te realiseren en passant verworven wordt. Masaleva had een 'flow' in haar spel en een lengte van frasering die niet alleen voort kan komen uit het uitvoeren van opdrachten en aanwijzingen van een leraar, van buitenaf. Dit is voorwaar een grote prestatie van de Méthode Sogny, met name op dit zeer hoge pianistische niveau.
Bouke Feleus
